Γκάζι Κεραμεικός Ρούφ

Ένα βιομηχανικό μνημείο απο τα λίγα που σώζονται σε αυτή την κατάσταση.
Πολιτιστικός χώρος σήμερα.
Σήμα κατατεθέν στις γειτονιές μας.
Θα συντηρηθεί και θα διασωθεί για να το ζήσουν και οι επόμενες γενειές ή
θα μετατραπεί στον βωμό της ΝεοΕλληνικής ανάπτυξης.
Τι παίζει;

Από το 1999 σταμάτησε το Κολυμβητήριο, κληροδότημα . Τα παιδιά που γενήθηκαν τότε το ακούν σαν μια μακρινή ιστορία απο τους γονείς τους. Χιλιάδες μάθαμε κολύμπι, σήμερα μαθαίνουμε υποσχέσεις. Το σχέδιο είναι απλό, καλύτερα να ξεχαστεί, εξάλλου στα εμπορικά κέντρα φτιάχνουν και πισίνες.

Οπουδήποτε στο κόσμο φτιάχνεις σταθμό μετρό, και ταυτόχρονα μετατρέπεις μια περιοχή σε διασκεδαστήριο έχεις στο συρτάρι σου και μια κυκλοφοριακή μελέτη για την περιοχή .
Πολλοί θα πούνε ότι "ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα" οι πιο πολλοι όμως θα ψάχνουν μια θέση ανάμεσα στα 3000 αυτοκίνητα του Σαββατόβραδου

Οι γραμμές του τρένου χωρίζουν τη περιοχή μας στα δύο. Έχουν ακουστεί πολλά για υπογειοποίηση με πάρκο απο πάνω και άλλα ωραία θα θα θα...
Οι διαβάσεις θυμίζουν τριτοκοσμική χώρα τα μέτρα ασφαλείας ανύπαρκτα

Σε μιά περιοχή με τουλάχιστον 150 καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος το να αντιμετωπίζεις τα απορρίματα με οικιακούς κάδους, είναι τουλάχιστον αφελές.
Κάθε βράδυ στη περιοχή μας παράγονται τόνοι ανακυκλώσιμων υλικών, μπουκάλια από ποτά και αναψυκτικά, συσκευασίες αλουμινίου, χαρτί κλπ
Μόνο η αντιμετώπιση σαν βιομηχανία διασκέδασης μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα.

Η χωρίς έλεγχο και αλόγιστη ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, υποχρεώνει τους πεζούς να περπατούν στο οδόστρωμα.
Σε συνδυασμό με την υπέρμετρη κυκλοφορία λόγω της μεγάλης επισκεψιμότητας των γειτονιών μας μιλάμε για εγκληματική έκθεση των πεζών σε κίνδυνο.
Σε ορισμένους δρόμους υπάρχει ολοσχερής κατάργηση των πεζοδρομίων.

Χιλιάδες επισκέπτες έρχονται κάθε εβδομάδα στις γειτονιές μας.
Τα παιδιά όμως που μένουν εδώ, γίνονται επισκέπτες σε άλλες γειτονιές για να πάνε σχολείο, για να παίξουν.
Η έλλειψη αυτών που για τα παιδιά άλλων γειτονιών είναι αυτονόητα στηρίζεται στην εμμονή των αρμοδίων ότι δεν υπάρχουν παιδιά στο Γκάζι.

Κάθε γειτονιά πρέπει να έχει τους χώρους διασκέδασης που της αναλογούν.
Η άναρχη ανάπτυξη διασκεδαστηρίων , χωρίς έλεγχο, έχει σαν αποτέλεσμα τον άναρχο ανταγωνισμό με σκοπό το μεγαλύτερο κέρδος.
Ανταγωνισμός για το ποιός θα βάλει πιο πολλούς μέσα,
για το ποιος θα παίξει πιο δυνατά τη μουσική,
για το ποιός θα έχει περισσότερα τραπέζια στα πεζοδρόμια ,
ποιός θα τελειώσει πιό αργά μέχρι το πρωϊ της επομένης
και όποιος αντέξει